اجلاس لندن پنجشنبه هفته گذشته در حال برگزار گردید که غرب تمام توان تبلیغاتی خود را در مسیر طرح آشتی با طالبان متمرکز ساخته بود. روز یکشنبه دولت افغانستان قطعنامه یی بلند بالای این اجلاس را منتشر کرد که در 34 ماده و چند جز به مسایل افغانستان پرداخته است.
این قطعنامه بیشتر جنبه تشریفاتی دارد تا استوار بر واقعیتهای جاری در افغانستان و تاکید بیشتر آن بر برآورد شدن آرزوهای دارد که غرب و دولت افغانستاندو از متضاد دیدگاه در سر دارند. این قطعنامه به وضوح نشان میدهند که برای اهداف گنگ با توجه با راهکارهای متناقضی که ارایه شده ، راه درازی در پیش است تا این اهداف عملی گردد.
در این میان به یک موضوع حیاتی دیگر در قطعنامه برخورد سطحی صورت گرفته که بدون شک باعث واکنش کشورهای منطقه و همسایه گان دیگر افغانستان به جز از پاکستان خواهد شد.
در قطعنامه چنین آمده است:
اشتراک کننده گان کنفرانس حمایت شانرا از یک افغانستان با ثبات، امن و دموکراتیک اعلام داشته و نقش بالقوه افغانستان منحیث پل زمینی میان آسیای جنوبی، آسیای مرکزی، شرق میانه و شرق دور را تصدیق کرده بر تعهدات شان برای کار مشترک به این هدف مجدداً تاکید کردند.
اشتراک کننده گان اصرار داشتند که راه حل های منطقوی بهترین چانس موفقیت را در پی داشته و از ابتکارات اخیر که بیانگر نیاز برای کار مشترک میان همسایه ها و همکاران منطقوی می باشد استقبال کردند. در این مورد، اشتراک کننده گان به نشست منطقوی استانبول موسوم به " دوستی و همکاری در قلب آسیا" و اعلامیه منعقده در آن اشاره کردند. این همکاری های منطقوی بشمول تاکید مجدد بر اصول مندرج اعلامیه همسایه گی نیک مصوب سال 2002 بوده و اشتراک کننده گان برای اهداف ذیل کار خواهند کرد:
* حاکمیت ملی ، استقلال، وحدت و تمامیت ارضی افغانستان
* عدم مداخله در امور داخلی افغانستان و در امور همدیگر
* تلاش های دولت افغانستان برای صلح، مصالحه و ادغام مجدد
* پایان دادن به هرگونه حمایت در قلمرو شان از گروه های مسلح غیرقانونی، ساختار های موازی و تمویل غیرقانونی از اعمال که باعث بی ثبات ساختن افغانستان و یا همسایه های آن می شود
* مبارزه با تروریزم، تشریک اطلاعات، توقف هرگونه حمایت لوژیستیکی، مالی و آیدیالوژیکی از شبکه های تروریستی و رفع عوامل افراطیت...
خوب با توجه به مندرجات این قطعنامه، میتوان گفت که هیچ تصویر روشنی از همکاری های منطقوی ارایه نگردیده است.
بدون شک این مسایل باعث گردیده که تا در اولین واکنش یکروز بعد از اجلاس، روسیه طرح صلح با طالبان را طالبانی کردن افغانستان خوانده نسبت به آن اظهار شک و تردید کند.
آندري نسترنکو، سخنگوي وزارت امور خارجه روسيه روز جمعه گفت مسکو با اين انديشه که بايد به بهانه آشتي ملي در افغانستان به جذب رهبران طالبان پرداخت، مخالف است.
با توجه به طرح خام آشتی با طالبان که بیشتر جنبه خوشبینانه دارد تا عملی، اگر بدبینی کشور های منطقه نسبت به آن بیفزاید، دیگر چیزی بدون شک برای ادامه اهداف اجلاس لندن باقی نخواهد ماند.
غرب در این مقطع زمانی باید خود را برای یک همکاری سازنده، شفاف و قابل قبول، در سطح ملی در افغانستان، منطقه و جهان آماده سازد و برای هر سوالی جواب روشن داشته باشد. سرمایه گذاری مقطعی بالای مسایل حیاتی از جمله تروریزم، طالبان و مواد مخدر به عنوان سه حلقه اصلی خشونت و ترویج بنیاد گرایی و فاکتور های تقویت
کننده آن مانند فساد اداری، مافیای اقتصادی و حکومتداری مسوولیت گریز در کابل، شاید نتایج کوتاه مدت داشته باشید، اما هرگز نمی تواند مشکل کشور و جهان را از ناحیه تروریزم حل کند.
