اعلامیه مطبوعاتی: سازمانهای امداد رسان در افغانستان: طوریکه وزرای خارجه کشور ها در لندن بخاطر شرکت در کنفرانس بزرگی در مورد افغانستان جمع می شوند، سازمانهای امداد رسانی بزرگ هشدار میدهند که نیروهای بین المللی با استفاده کمک ها منحیث یک سلاح جنگی، افغانها را به خطربیشتر مواجه می سازد.
یک رهنمون اردوی امریکا برای عساکر شان در افغانستان و عراق، کمک را منحیث یک سلاح جنگی بخاطر "جلب حمایت مردم برای شکست دادن شورشیان تعریف" می کند. دولت افغانستان تخمین می کند، نیروهای بین المللی تا به حال 1.7$ ملیارد دالر را منحیث کمک ها از طریق نظامیان در افغانستان به مصرف رسانیده است. به همین
منظور نظامیان ایالات متحده تنها برای سال آینده 1$ ملیارد دالر را تخصیص داده است – که این رقم بیشتر از مقدار کل بودجه دولت افغانستان برای بخش زراعت، صحت و تعلیم تربیه میگردد.
هشت سازمان بین المللی در مورد نظامی شدن کمک ها از اینکه باعث قرار دادن مردم عادی در خط مقدم جنگ می شود نگران هستند. " افغانها برای ما میگویند، زمانیکه نیرو های نظامی برای آنها مکتب و کلینیک می سازد، آنها را بیشتر در معرض خطر قرار میدهد و گاهی هم این پروژه ها مورد هدف گروه های مخالف دولت قرار میگیرد." این مطلب را رئیس عمومی پاملرنه آقای لیکس کسین برگ در افغانستان بیان داشت.
این سازمانها می گویند که "پروژه های کوتاه مدت، تآثیر کوتاه مدت میداشته باشد تا اینکه یک انکشاف پایدار را به بار آورد. فعالیت های انکشافی و بشری توسط نظامیان اکثرا بخاطر اهداف سیاسی تمویل کنندگان وتأمین امنیت مقته یی می باشد، این نوع پروژه ها اکثرآ غیر موثر و حتی مضر به افغانها می باشد.
رهنمون بین المللی که از سوی آیساف و سازمان ملل موافقت شده بیان میدارد که "نظامیان تنها برای تآمین امنیت مسولیت دارند، در صورت ضرورت و در حالات عاجل که نهاد های ملکی نتوانند کار نمایند، نظامیان می تواند در آن مورد دخالت کنند"
این سازمان ها می گویند که نیرو های بین المللی بیشتر از حد صلاحیت های شان کار می کنند. گریس عمر، رئیس دفتر بین المللی آکسفا می گوید، " در افغانستان هیچ گونه راه حل های سریع وجود ندارد و هیچ کس نباید میانبر کار نماید – مردم شایسته خدمات بهتر هستند. مردم افغانستان با دهات فقر، جنگ و بی نظمی مجادله کرده اند و حالا به راه حل های دراز مدت و واقعی ضرورت دارند – نه تنها چیزی که فقط زمانیکه نظامیان ترک می گویند خوب معلوم شود."
این سازمانها از 70 کشوریکه در کنفرانس لندن شرکت می کنند درخواست می کند که تا بالای روش مصرف کمک ها از طریق نظامی دوباره غور نموده و در عوض یک استراتیژی درازمدت مصرف کمک ها را که به اساس نیاز های افغانها باشد بسازند.
این نهاد ها میگویند که بیشتر کمک ها در ساحات بیشتر مصرف می شود که نیرو های نظامی کشور ها در آن حظور دارند و تا اینکه به اساس نیازمندی ها بمصرف رسد.
" کار های انکشافی بطور غیر قابل باوردر افغانستان مغلق است. شما نمی توانید با بر کنار گزاشتن امنیت به انکشاف دست یابید، که آن هم نمی تواند آنقدر ساده باشد که با کندن یک چاه آب و یا ساختن یک مکتب برآورده شود. شما نمی توانید یک کشور را در ظرف 18 ماه صرف با وارد کردن پول بسازید، " این مطلب را رئیس دفتر بین المللی آکشن اید، آقای جی بی ادیکاری بیان داشت.
این سازمانها می گویند که در طی هشت سال گزشته در بعضی جای ها پیشرفت های صورت گرفته چون صحت، معارف و انکشاف دهات، که اینها بر اساس نیاز های افغانها پلانگزاری گریده است و توسط متخصصین انکشافی طرح و با همکار دولت محلی و مردم محلات تطبیق گردیده است.
تأکید بیشتر روی بدست آوردن اهداف نظامی با استفاده کمک ها به مردم، یکی از مشکلات عمده استراتیژی ایالات متحده امریکا است. "کشور های حظور نظامی دارند روی موارد نظامی بیشتر تآکید می نمایند و با این رقم چالش عمده انکشاف و دولت سازی را فراموش می کنند." این مطلب را خانم فرهانه فروقی استاکر، رئیس دفتر افغان اید بیان داشت.
