جمعه 18 قوس 1388- 08 جنوری 2010- کابل: "نتيجه اجتناب ناپذير تلاش نافرجام عمر فاروق عبدالمطلب، تبعه نيجريهاي براي منفجر كردن هواپيماي خطوط هوايي نورثوست به مقصد ديترويت در روز كريسمس اين بود «اين حقيقت كه يك بمبگذار موفق شده به همراه مواد منفجرهاي كه به لباس زير خود وصل كرده سوار يك هواپيما شود، درخواستهاي جديدي را در امريكا و اروپا براي افزايش قابل توجه سطح امنيتي در فرودگاهها بوجود آورده است»".
مجله "تايم" طي گزارشي دربارهي استفاده از اسكنرهاي بازرسي بدني در فرودگاههاي جهان در پي حمله نافرجام روز كريسمس در امريكا، نوشته است: در اين ميان بيشتر توجهات در اروپا به نصب اسكنرهاي بازرسي كامل بدن كه تصاويري نظير تصاوير اشعه ايكس توليد ميكند و ميتواند بستههاي پنهان شده زير لباس مسافران را نشان دهد، معطوف شده است.
تايم ميافزايد: هفته گذشته هلند اعلام كرد كه بازرسي بدني با اين اسكنرها را براي تمام مسافران در فرودگاههاي اين كشور هرچه زودتر اجباري خواهد كرد. تنها چند روز بعد، گوردون براون نخست وزير انگليس نيز اعلام كرد اين اسكنرها در فرودگاههاي انگليس استفاده خواهند شد، اما اين دو كشور ممكن است تنها باشند. ديگر كشورهاي عضو اتحاديه اروپا به دليل نگراني از نقض حريم شخصي افراد و ميزان تاثير اين ماشينها، نسبت به صرف پول براي نصب اين اسكنرها ترديد دارند.
اين هفته نامه ادامه ميدهد: يكي از انتقادات اصلي نسبت به اين اسكنرها كه تا به حال در 19 فرودگاه امريكا نصب شدهاند، اين است كه آنها توانايي تشخيص مواد كم تراكم نظير پودر، مايعات، قطعات باريك پلاستيكي يا هر مادهاي كه شبيه پوست باشد را ندارند. آنها همچنين نميتوانند هيچ مادهي منفجرهاي را كه داخل بدن جاسازي شده باشد، كشف كنند.
به نوشتهي تايم، برخي سياستمداران و كارشناسان هوايي اين سوال را مطرح كردهاند كه آيا اسكنرهاي بازرسي ميتوانستند پودر منفجرهاي را كه عبدالمطلب با خود به هواپيماي پرواز 253 برد، پيدا كنند؟ بن والاس، يك عضو پارلمان انگليس از حزب محافظهكار كه در جريان تست اين تكنولوژي در شركتهاي دفاعي قرار دارد، گفت كه اين اسكنرها احتمالا نميتوانند مواد پودر مانند را پيدا كنند.
اين مجله ادامه ميدهد: اما موافقان اين سيستم با اين نظر مخالفند. گوسيه ترهورست، وزير كشور هلند، در يك كنفرانس خبري گفت كه معتقد است اين تكنولوژي كارآمد است. وي اظهار داشت "نظر ما اكنون اين است كه استفاده از اين اسكنرها مطمئنا به كشف اين كه آيا كسي چيزي را به همراه خود دارد كمك ميكند ولي هرگز نميتوان تضمين 100 درصد داد".
اسكات استيوارت، نايب رئيس اطلاعات تاكتيكي در موسسه "مشاوره جهاني استراتفور" ميگويد "مهم نيست چه نوع تكنولوژي در فرودگاهها مورد استفاده قرار ميگيرد. تروريستهاي خلاق هميشه راههايي براي فائق آمدن بر آن پيدا ميكنند. به سيستمهاي زندانها نگاه كنيد، جايي كه بازرسيها بسيار گستردهتر هستند. آنها هنوز نتوانستهاند مانع قاچاق كالاهاي غير مجاز به زندانها شوند". استوارت درباره اسكنرهاي بازرسي بدني ميگويد "نگراني بيشتر اين است كه ما تمايل به تكيه بر تكنولوژي به جاي استفاده از هوش و اطلاعات بشري داريم".
در بخش ديگري از اين گزارش ميخوانيم: مخالفان اين سيستم همچنين ميگويند كه اسكنرها يك تجاوز به حريم شخصي افراد هستند، زيرا علاوه بر بستههاي پنهان شده احتمالي، آنها ميتوانند اندام افراد را در مانيتورهاي مقابل ماموران امنيتي نشان دهند. فيليپ برادبورن، يك سياستمدار انگليسي، اين اسكنرها را به "بازرسي مجازي بدن عريان افراد" تشبيه كرده است. وي ميگويد "اين امكان وجود دارد كه اين تكنولوژي يك نگراني امنيتي مشروع را به شهر فرنگ غير قابل قبول براي صنايع امنيتي بدل كند".
تايم ميافزايد: برخي فرودگاهها در اتحاديه اروپا از جمله فرودگاه "شيفول" در آمستردام و "هيترو" در لندن، هم اكنون به مسافران پيشنهاد ميكنند كه به جاي عبور از يك بازرسي بدني فيزيكي، از مقابل اسكنر بازرسي بدني عبور كنند، اما در سال 2008 زماني كه كميسيون اروپا مقررات مدبرانهاي را در خصوص استفاده از اين اسكنرها در اتحاديه اروپا مطرح كرد، اعضاي پارلمان اروپا به اتفاق آرا از قطعنامهاي كه در آن اين ماشينها يك توهين به حقوق مسافران ناميده شده بود، حمايت كردند. كميسيون اروپا از آن زمان مطالعهاي را روي اين موضوع كه آيا اين اسكنرها حريم خصوصي افراد را نقض ميكنند، آغاز كرد، ولي نتايج اين مطالعه هنوز منتشر نشده است.
اين گزارش ادامه ميدهد: حتي پس از حمله نافرجام به هواپيماي خطوط هوايي نورثوست، منتقدان همچنان قاطعانه مخالف استفاده از اين ماشينها هستند. سارا لودفورد، يك عضو انگليسي پارلمان اروپا ميگويد "آنهايي كه در واكنش به اين حمله اسكنرهاي بدن را به رغم ضعفهاي آنها از قبيل ايجاد تاخير براي مسافران و نقض حريم خصوصي، يك راهكار جادويي ميدانند، در اشتباه هستند. در مورد روز كريسمس، همانند 11 سپتامبر و بمبگذاريهاي هفتم ژوئيه در لندن، ناتواني در پيوند دادن اطلاعات موجود، عامل حادثه بود". حاميان آزاديهاي مدني نيز همين نظر را دارند. سيمون ديويس، مدير بخش حريم خصوصي ديدهبان حقوق بشر در لندن، اسكنرهاي بازرسي بدني را يك "حمله به شان مسافران ميداند كه شهروندان يك كشور آزاد نبايد آن را تحمل كنند".
تايم مينويسد: اما استيون فيپسون، رئيس بزرگترين شركت سازنده اسكنرهاي بازرسي بدني در جهان موسوم به "اسميتز ديتكشن"، تاكيد دارد كه اين ماشينها صرفا تصاويري توليد ميكنند كه طرح كلي از بدن افراد را نشان ميدهد نه جزئيات اندام افراد را. وي ميگويد "نگراني از نقض حريم خصوصي مسافران درست است، اما نرم افزار ما ميتواند نقاط بدن را تار و نامشخص كند و اين اسكنرها نسبت به بازرسي بدني فيزيكي كمتر حريم شخصي را نقض ميكنند".
تايم در بخش پاياني اين گزارش آورده است: در فرودگاههاي امريكا كه اسكنرهاي بازرسي در آن نصب شده، ماموران امنيتي بايد در اتاقهاي مجزا تصاوير را ببينند و اجازه ندارند هيچ وسيلهاي نظير دوربين يا تلفن همراه كه ممكن است براي عكسبرداري مورد استفاده قرار بگيرد، همراه داشته باشند. قيمت اين اسكنرها حدود 150 هزار دالر است و براي مجهز كردن تمام فرودگاههاي اروپا، به هزاران دستگاه از اين ماشينها احتياج است. همچنين بايد هزينهي استخدام پرسنل مورد نياز براي كار با اين اسكنرها را نيز به اين قيمت افزود. به علاوه، بر خلاف امريكا كه دولت فدرال هزينهي تامين امنيت فرودگاهها را تامين ميكند، در اروپا فرودگاهها بايد خودشان بودجه امنيتيشان را تامين كنند.
